İbrahim Çimen

Toplumun göz önündeki vitrinlerinde, popüler kültürün ışıltılı sahnelerinde şahit olduğumuz manzara, basit bir kriminal vaka olarak okunamaz. Karşı karşıya olduğumuz tablo, kimyasal bir zehirlenmeden ziyade; bence ontolojik bir kriz, derin bir "Zihinsel İflas" halidir. Bugün uyuşturucu ve benzeri maddelerin kullanımı, iddia edildiği gibi derin varoluşsal sancıların bir sonucu değil; ne yazık ki "Mimetik Arzu" (taklit yoluyla arzulama) dediğimiz ilkel bir dürtünün ürünüdür. Birey, kendi benliğini inşa etme yetisini ve muhakemesini kaybettiği noktada, gözde olanı kopyalamaya başlar. Bir nevi bilinç yitimi yaşayan kitleler için bu maddeler, bir kaçıştan çok, hastalıklı bir statü aksesuarına dönüşmüştür. Dolayısıyla gördüğümüz şey, acı çeken ruhların dramı değil; düşünme yetisini havalı görünmek uğruna terk etmiş zihinlerin trajedisidir. Bu dejenerasyon karşısında toplumun büründüğü derin sessizlik, bir kabulleniş değil; kolektif bir "Öğrenilmiş Çaresizlik'...

Öncelikle belirtmek isterim ki, yazdığım bu metinler tamamen objektif bir yaklaşımın unsurudur. Hiçbir siyasi parti etkisinde kalınarak yazılmamıştır. İyi okumalar dilerim…   Dün gerçekleşen Türkiye yerel seçimleri, ülkenin siyasi atmosferinde büyük yankı uyandırdı. Seçim sonuçları, siyasi partilerin gücünü ve toplumun tercihlerini yansıtan önemli bir gösterge olarak karşımıza çıktı. Cumhuriyet Halk Partisi'nin (CHP) 14 büyükşehir belediyesi, 21 il, 337 ilçe ve 48 belde kazanarak %37.76 oy oranıyla seçimlerden birinci parti olarak çıkması, Türkiye siyasetinde önemli bir değişimin habercisi oldu.   Bu başarıyı sadece CHP'nin stratejileriyle açıklamak mümkün değil. AKP'nin son dönemdeki ekonomik politikalarının tartışmalı etkileri ve hükümetin ekonomik krizle başa çıkma konusundaki başarısızlıkları, seçmenler arasında ciddi bir hoşnutsuzluğa neden oldu. Artan işsizlik, enflasyon ve hayat pahalılığı gibi ekonomik sorunlar, halkın siyasi tercihlerini belirlemede önemli ...